Search result for

ouster

(9 entries)
(0.0977 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -ouster-, *ouster*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ouster    [N] การย้ายออก, See also: การปลดออก, การไล่ออก, Syn. discharge, eviction

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
ousterการขับออก, การขับไล่, การแย่ง, การถอน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
ouster of jurisdictionการถอนอำนาจพิจารณาคดี [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
ouster(เอา'สเทอะ) n. การขับไล่,การขับออก,การเพิกถอน

CMU English Pronouncing Dictionary
OUSTER    AW1 S T ER0

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
ouster    (n) (au1 s t @ r)

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Ouster \Oust"er\, n. [Prob. fr. the OF. infin. oster, used
     substantively. See {Oust}.]
     A putting out of possession; dispossession; disseizin; -- of
     a person.
     [1913 Webster]
  
           Ouster of the freehold is effected by abatement,
           intrusion, disseizin, discontinuance, or deforcement.
                                                    --Blackstone.
     [1913 Webster]
  
     2. Expulsion; ejection; as, his misbehavior caused his ouster
        from the party; -- of a person, from a place or group.
        [PJC]
  
     {Ouster le main}. [Ouster + F. la main the hand, L. manus.]
        (Law) A delivery of lands out of the hands of a guardian,
        or out of the king's hands, or a judgement given for that
        purpose. --Blackstone.
        [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Dispossession \Dis`pos*ses"sion\, n. [Cf. F. d['e]possession.]
     1. The act of putting out of possession; the state of being
        dispossessed. --Bp. Hall.
        [1913 Webster]
  
     2. (Law) The putting out of possession, wrongfully or
        otherwise, of one who is in possession of a freehold, no
        matter in what title; -- called also {ouster}.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  ouster
      n 1: a person who ousts or supplants someone else [syn:
           {ouster}, {ejector}]
      2: a wrongful dispossession
      3: the act of ejecting someone or forcing them out [syn:
         {ouster}, {ousting}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top