Search result for

offence

(51 entries)
(0.0324 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -offence-, *offence*.
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
offence    [N] การรุก, Syn. attack, aggression, Ant. defense
offence    [N] ความรู้สึกขุ่นเคือง, Syn. resentment, indignation, umbrage
offence    [N] การกระทำผิดกฎหมาย, Syn. crime, misdemeanour
offence    [N] การทำให้ขุ่นเคือง, See also: การทำให้ไม่พอใจ, Syn. outrage, insult, upset, Ant. pleasure

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
offenceความผิดอาญา [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
offenceความผิด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offence of disclosure of private secretsความผิดฐานเปิดเผยความลับ (ส่วนตัวของผู้อื่น) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offence, pettyความผิดลหุโทษ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offence, politicalความผิดทางการเมือง [รัฐศาสตร์ ๑๗ ส.ค. ๒๕๔๔]
offence, weapon ofอาวุธที่ใช้กระทำความผิด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offences against international law and orderความผิดต่อกฎหมายและความสงบเรียบร้อยระหว่างประเทศ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offences against liberty and reputationความผิดต่อเสรีภาพและชื่อเสียง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offences against life and bodyความผิดต่อชีวิตและร่างกาย [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
offences against propertyความผิดต่อทรัพย์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
offenceSuch an offence is punished by a fine and/or imprisonment.
offenceThe law prescribes certain penalties for this offence.
offenceAny offence against himself he forgave readily.
offenceI grieved that he should take offence.
offenceHe behaved himself so as not to give offence to others.
offenceHe took offence at her.
offenceShe easily takes offence at trifles.
offenceShe took offence at my word.

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
offence(อะเฟนซฺ') n. การกระทำผิด,การกระทำผิดกฎหมาย,การรุก,การโจมตี,การทำให้ขุ่นเคือง,การก้าวร้าว,สิ่งที่ทำให้ขุ่นเคือง,สิ่งที่ละเมิด,ความรู้สึกขุ่นเคือง,ฝ่ายรุก,ฝ่ายโจมตี

English-Thai: Nontri Dictionary
offence(n) การรุกราน,การละเมิด,การกระทำผิด

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
อาบัติ    [N] offence, See also: infringement, misdemeanor, offense, Syn. บาป, ความผิด, Example: พระวินัยที่พระภิกษุละเมิดจนเป็นเหตุต้องอาบัติปาราชิกนั้นมี 4 ข้อ, Thai definition: โทษที่เกิดจากการล่วงละเมิดสิกขาบท หรือข้อห้ามแห่งพระภิกษุ

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
อาบัติ[n.] (ābat) EN: offence ; infringement ; misdemeanor ; offense   FR: transgression [f] ; infraction [f]
การกระทำความผิด[n. exp.] (kān kratham khwāmphit) EN: offence   
การกระทำผิดกฎหมาย[n. exp.] (kān kratham phit kotmāi) EN: criminal offence ; violation   FR: violation [f]
คดีอุกฉกรรจ์[n. exp.] (khadī ukchakan) EN: serious offence   
ความผิด[n.] (khwāmphit) EN: offence ; offense (Am.) ; delict   FR: délit [m] ; forfait [m]
ความผิดลหุโทษ[n. exp.] (khwāmphit lahuthōt) EN: petty offence ; petty offense (Am.) ; minor offence ; minor offense (Am.) ; misdemeanor   
ความผิดตามกฎหมายศุลกากร[n. exp.] (khwāmphit tām kotmāi sunlakākøn) EN: customs offence   
กองตรวจภาษีอากร[n. exp.] (køng trūat phāsī-akøn) EN: bureau of investigation of tax offences   
กระทำความผิด[v. exp.] (kratham khwāmphit) EN: commit an offence ; perpetrate a crime   FR: commettre un crime
กระทำผิดกฎหมาย[v. exp.] (kratham phit kotmāi) EN: break a law ; infract a law ; infringe a law ; break (the rule) ; commit an offence ; violate ; offend   FR: violer la loi ; commettre une infraction

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
offence    (n) (@1 f e1 n s)
offences    (n) (@1 f e1 n s i z)
offenceless    (j) (@1 f e1 n s l @ s)

Japanese-English: EDICT Dictionary
オフェンス[, ofensu] (n) offense; offence [Add to Longdo]
違警罪[いけいざい, ikeizai] (n) (relatively minor) offense against police regulations (offence) [Add to Longdo]
違犯行為[いはんこうい, ihankoui] (n) violation; offense; offence [Add to Longdo]
過失犯[かしつはん, kashitsuhan] (n) crime of negligence; careless offense; careless offence [Add to Longdo]
劾奏[がいそう, gaisou] (n,vs) report of an official's offence to the emperor (offense) [Add to Longdo]
簡裁[かんさい, kansai] (n) summary court; court of summary offences; court of summary offenses; (P) [Add to Longdo]
忌諱[きき;きい, kiki ; kii] (n,vs) displeasure; offense; offence; disliking [Add to Longdo]
気を悪くする[きをわるくする, kiwowarukusuru] (exp,vs-i) to take offense (at); to take offence (at); to feel hurt (by) [Add to Longdo]
兇状;凶状[きょうじょう, kyoujou] (n) crime; offense; offence [Add to Longdo]
軍事犯[ぐんじはん, gunjihan] (n) military offense; military offence [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Offence \Of*fence"\, n.
     See {Offense}.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Offense \Of*fense"\, Offence \Of*fence"\, n. [F., fr. L.
     offensa. See {Offend}.]
     1. The act of offending in any sense; esp., a crime or a sin,
        an affront or an injury.
        [1913 Webster]
  
              Who was delivered for our offenses, and was raised
              again for our justification.          --Rom. iv. 25.
        [1913 Webster]
  
              I have given my opinion against the authority of two
              great men, but I hope without offense to their
              memories.                             --Dryden.
        [1913 Webster]
  
     2. The state of being offended or displeased; anger;
        displeasure; as, to cause offense.
        [1913 Webster]
  
              He was content to give them just cause of offense,
              when they had power to make just revenge. --Sir P.
                                                    Sidney.
        [1913 Webster]
  
     3. A cause or occasion of stumbling or of sin. [Obs.]
        [1913 Webster]
  
              Woe to that man by whom the offense cometh! --Matt.
                                                    xviii. 7.
        [1913 Webster]
  
     4. In any contest, the act or process of attacking as
        contrasted with the act of defending; the offensive; as,
        to go on the offense.
        [PJC]
  
     5. (Sports) The members of a team who have the primary
        responsibility to score goals, in contrast to those who
        have the responsibility to defend, i.e. to prevent the
        opposing team from scoring goal.
        [PJC]
  
     Note: This word, like expense, is often spelled with a c. It
           ought, however, to undergo the same change with
           expense, the reasons being the same, namely, that s
           must be used in offensive as in expensive, and is found
           in the Latin offensio, and the French offense.
           [1913 Webster]
  
     {To take offense}, to feel, or assume to be, injured or
        affronted; to become angry or hostile.
  
     {Weapons of offense}, those which are used in attack, in
        distinction from those of defense, which are used to
        repel.
        [1913 Webster]
  
     Syn: Displeasure; umbrage; resentment; misdeed; misdemeanor;
          trespass; transgression; delinquency; fault; sin; crime;
          affront; indignity; outrage; insult.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  offence
      n 1: the action of attacking an enemy [syn: {offense},
           {offence}, {offensive}]
      2: the team that has the ball (or puck) and is trying to score
         [syn: {offense}, {offence}] [ant: {defence}, {defending
         team}, {defense}]
      3: a feeling of anger caused by being offended; "he took offence
         at my question" [syn: {umbrage}, {offense}, {offence}]
      4: a lack of politeness; a failure to show regard for others;
         wounding the feelings or others [syn: {discourtesy},
         {offense}, {offence}, {offensive activity}]
      5: (criminal law) an act punishable by law; usually considered
         an evil act; "a long record of crimes" [syn: {crime},
         {offense}, {criminal offense}, {criminal offence}, {offence},
         {law-breaking}]

Are you satisfied with the result?

Go to Top