Search result for

impute

(17 entries)
(0.0453 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -impute-, *impute*
Possible hiragana form: いんぷて
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
impute[VT] ใส่ความ, See also: กล่าวหา, Syn. accuse
impute to[PHRV] ตำหนิ, See also: กล่าวหา, Syn. attribute to

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
impute(อิมพิวท'ฺ) vt. กล่าวหา, ใส่ความ, ใส่ร้าย, ให้ร้าย, Syn. reckon, count, ascribe

English-Thai: Nontri Dictionary
impute(vt) กล่าวหา,ใส่ร้าย,คิดว่าเป็นของ,ใส่ความ

อังกฤษ-ไทย: ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน [เชื่อมโยงจาก royin.go.th แบบอัตโนมัติและผ่านการปรับแก้]
impute๑. ใส่ความ (ก. อาญา)๒. ยกขึ้นอ้างให้รับผิด (ก. แพ่ง) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
imputed negligenceความประมาทเลินเล่อที่ยกขึ้นอ้างให้รับผิด [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
Look, I will not impute the genetic anomaly with the acts of a vengeful deity.ดูนะ, ฉันจะไม่โทษ ความผิดปกติทางพันธุกรรม ด้วยท่าทางของบาทหลวง ที่เต็มไปด้วยความคั่งแค้นหรอก Sin (2013)

CMU English Pronouncing Dictionary
IMPUTE    IH2 M P Y UW1 T
IMPUTED    IH2 M P Y UW1 T AH0 D

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
impute    (v) (i1 m p y uu1 t)
imputed    (v) (i1 m p y uu1 t i d)
imputes    (v) (i1 m p y uu1 t s)

Japanese-English: EDICT Dictionary
帰属価格[きぞくかかく, kizokukakaku] (n) imputed price [Add to Longdo]
帰属収入[きぞくしゅうにゅう, kizokushuunyuu] (n) (See 帰属所得) imputed income [Add to Longdo]
帰属所得[きぞくしょとく, kizokushotoku] (n) (See 帰属収入) imputed income [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Impute \Im*pute"\, v. t. [imp. & p. p. {Imputed}; p. pr. & vb.
     n. {Imputing}.] [F. imputer, L. imputare to bring into the
     reckoning, charge, impute; pref. im- in + putare to reckon,
     think. See {Putative}.]
     [1913 Webster]
     1. To charge; to ascribe; to attribute; to set to the account
        of; to charge to one as the author, responsible
        originator, or possessor; -- generally in a bad sense.
        [1913 Webster]
  
              Nor you, ye proud, impute to these the fault,
              If memory o'er their tomb no trophies raise. --Gray.
        [1913 Webster]
  
              One vice of a darker shade was imputed to him --
              envy.                                 --Macaulay.
        [1913 Webster]
  
     2. (Theol.) To adjudge as one's own (the sin or
        righteousness) of another; as, the righteousness of Christ
        is imputed to us.
        [1913 Webster]
  
              It was imputed to him for righteousness. --Rom. iv.
                                                    22.
        [1913 Webster]
  
              They merit
              Imputed shall absolve them who renounce
              Their own, both righteous and unrighteous deeds.
                                                    --Milton.
        [1913 Webster]
  
     3. To take account of; to consider; to regard. [R.]
        [1913 Webster]
  
              If we impute this last humiliation as the cause of
              his death.                            --Gibbon.
  
     Syn: To ascribe; attribute; charge; reckon; consider; imply;
          insinuate; refer. See {Ascribe}.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  impute
      v 1: attribute or credit to; "We attributed this quotation to
           Shakespeare"; "People impute great cleverness to cats"
           [syn: {impute}, {ascribe}, {assign}, {attribute}]
      2: attribute (responsibility or fault) to a cause or source;
         "The teacher imputed the student's failure to his
         nervousness"

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top