Search result for

disobedient

(30 entries)
(0.9267 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -disobedient-, *disobedient*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
disobedient[ADJ] ซึ่งไม่เชื่อฟัง, See also: ซึ่งขัดขืน, Syn. undisciplined, contrary, defiant
disobediently[ADV] อย่างไม่เชื่อฟัง, See also: อย่างขัดขืน

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
disobedient(ดิสโอบี'เดียนทฺ) adj. ไม่เชื่อฟัง

English-Thai: Nontri Dictionary
disobedient(adj) ดื้อดึง,ดื้อรั้น,ดื้อแพ่ง,ขัดขืน,ไม่เชื่อฟัง

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
- You know, the disobedient ones what play hookey from school.คุณจะรู้ว่าคนที่ไม่ เชื่อฟัง คนสิ่งที่ไม่ไปโรงเรียน Pinocchio (1940)
Ηe's mischievous, disobedient, rebellious. Doesn't listen to a word...มีแต่หายนะ ไม่เชื่อฟัง ดื้อรั้น ไม่เคยฟังกันสักคำ Like Stars on Earth (2007)
Ηe's covering up his inadequacies by being openly disobedient, creating a ruckus everywhere.เขาปกปิดความพร่องตัวเอง ด้วยการขัดคำสั่ง เอะอะโวยวายไปทั่ว Like Stars on Earth (2007)
I wasn't being disobedient.ไม่ใช่ข้าไม่เชื่อฟัง ข้าแค่... Holocron Heist (2009)
A disobedient slave, freshly corrected.ข้าเพิ่งจะสั่งสอน ทาสที่ไม่เชื่อฟังไป Delicate Things (2010)
Why are you so disobedient?เธอยังจะทำตัวแบบนี้อยู่อีกเหรอ? Episode #1.3 (2010)
Dad, because you defend him all the time, he has become disobedient.พ่อครับ เพราะพ่อเอาแต่แก้ต่างแทนมันตลอด มันถึงไม่เชื่อฟังแบบนี้ Episode #1.7 (2011)
The truth is he's so disobedient he can't go to school anymore.เป็นเพราะเขาไม่เชื่อฟัง ดื้อ เลยไม่ได้ไปโรงเรียนแล้ว The Babadook (2014)
Samuel's just being very disobedient again.ซามุเอลแค่ไม่เชื่อฟังคำสั่ง แค่นันเอง The Babadook (2014)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
disobedientChildren are inclined to be disobedient.
disobedientFrom an adult's one-sided point of view, children's attitudes often seem to be disobedient.

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
หัวดื้อ[adj.] (hūadeū) EN: obstinate ; stubborn ; disobedient ; obdurate   FR: têtu ; entêté ; obstiné
หัวรั้น[adj.] (hūaran) EN: stubborn ; obstinate ; obdurate ; disobedient   FR: obstiné
เกะกะ[v.] (keka) EN: be pugnacious ; be disobedient ; be roguish ; be delinquent ; misbehave ; make trouble ; be rowdy   
เกเร[v.] (kērē) EN: misbehave ; be disobedient ; be roguish ; be delinquent ; be mischievous   FR: se conduire mal
ไม่เชื่อฟัง [adj.] (mai cheūafang) EN: disobedient   FR: désobéissant

CMU English Pronouncing Dictionary
DISOBEDIENT    D IH2 S AH0 B IY1 D IY0 AH0 N T
DISOBEDIENT    D IH2 S OW0 B IY1 D IY0 AH0 N T

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
disobedient    (j) (d i2 s @ b ii1 d i@ n t)
disobediently    (a) (d i2 s @ b ii1 d i@ n t l ii)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
ungehorsam {adj} | ungehorsamer | am ungehorsamstendisobedient | more disobedient | most disobedient [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
言うことを聞かない;言う事を聞かない[いうことをきかない, iukotowokikanai] (exp,adj-i) (See 言うことを聞く・いうことをきく) not doing as one is told; disobedient; unruly [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
[wǔ, ˇ, ] disobedient; unfilial [Add to Longdo]
忤逆[wǔ nì, ˇ ㄋㄧˋ, ] disobedient to parents [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Disobedient \Dis`o*be"di*ent\, a. [Pref. dis- + obedient. See
     {Disobey}, {Obedient}.]
     1. Neglecting or refusing to obey; omitting to do what is
        commanded, or doing what is prohibited; refractory; not
        observant of duty or rules prescribed by authority; --
        applied to persons and acts.
        [1913 Webster]
  
              This disobedient spirit in the colonies. --Burke.
        [1913 Webster]
  
              Disobedient unto the word of the Lord. --1 Kings
                                                    xiii. 26.
        [1913 Webster]
  
     2. Not yielding.
        [1913 Webster]
  
              Medicines used unnecessarily contribute to shorten
              life, by sooner rendering peculiar parts of the
              system disobedient to stimuli.        --E. Darwin.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  disobedient
      adj 1: not obeying or complying with commands of those in
             authority; "disobedient children" [ant: {obedient}]
      2: unwilling to submit to authority; "unruly teenagers" [syn:
         {disobedient}, {unruly}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top