Search result for

dishonor

(40 entries)
(0.0167 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -dishonor-, *dishonor*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
dishonor[N] ความเสื่อมเสีย, See also: การเสียชื่อเสียง, ความขายหน้า, ความอับอาย, ความอัปยศ, Syn. shame, infamy, abasement, Ant. grace, honor
dishonor[VT] ทำให้เสียชื่อเสียง, See also: ทำให้เสื่อมเสีย, ทำให้อับอายขายหน้า, Syn. disgrace, discredit, Ant. honor
dishonorable[ADJ] ไม่น่าเชื่อถือ, See also: น่าอับอายขายหน้า, น่าอัปยศ, Syn. untruthful, shifty, Ant. ethical, moral
dishonorably[ADV] อย่างน่าอับอาย, See also: อย่างน่าขายหน้า

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
dishonor(ดิสออน'เนอะ) n. ความเสื่อมเกียรติ,ความอัปยศอดสู,ความดูถูก,การไม่ยอมรับตั๋วเงิน,การไม่ยอมจ่ายเงินสำหรับตั๋วเงิน, Syn. disgrace

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
If there is any just cause against me I will happily depart to my shame and dishonor but I tell you, as God is my witness, there is none.หากมีเหตุอันใด ที่เป็นเหตุสมควรจะถือโทษหม่อมชั้น หม่อมชั้นก็ยินดีจะจากไป ด้วยความละอายและไร้เกียรติ์ แต่หม่อมชั้นก็ขอยืนยันต่อพระองค์ พร้อมให้พระเจ้าเป็นพยาน ว่าหามีเรื่องแบบนั้นไม่ The Other Boleyn Girl (2008)
Don't dishonor his death like this.อย่าให้เสื่อมเสียชื่อเสียงเลย Day 7: 7:00 a.m.-8:00 a.m. (2009)
Dishonorable discharge from the army in '49, with a criminal record that goes back some 52 years.ถูกไล่ออกจากทหารในปี '49 เพราะมีประวัติอาชญากกรรมย้อนหลังไป 52 ปี New York Sucks (2009)
He was given a dishonorable discharge.ผลคือ เขาต้องได้รับโทษปลดประจำการ Ben 10: Alien Swarm (2009)
I have to "retrieve my dishonor."ผมเลยอยาก"ฟื้นฟูชื่อเสียงคืนมา"น่ะครับ Ohitori sama (2009)
My actions have brought dishonor to your family.การกระทำของผมได้นำสิ่งที่ไม่มีเกียรติมาสู้ครอบครัวคุณ The Karate Kid (2010)
You dishonor me.เจ้าไม่ให้เกียรติข้า Shadow Games (2010)
Yet you dishonor me.ซ้ำเจ้ายังทำข้าอับอายขายหน้า The Thing in the Pit (2010)
His treachery dishonored rome.การทรยศของเขาทำให้โรมต้องอับอาย Mark of the Brotherhood (2010)
It is your husband who bears the dishonor.ต้องเป็นสามีเจ้าที่แบกรับความอับอายของโรม Mark of the Brotherhood (2010)
Remove your hand. You dishonor your family.เอามือออกไปซ่ะ นายกำลังลบหลู่ครอบครัวนายอยู่นะ Mark of the Brotherhood (2010)
You dishonor your own wife.นายลบหลู่ภรรยาของนายเอง Mark of the Brotherhood (2010)

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
dishonorDeath is preferable to dishonor.
dishonorHer act reflected dishonor upon her.
dishonorI would rather die than live in dishonor.

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
ขายชื่อ[V] betray away somebody's name, See also: dishonor, Syn. ขายชื่อเสียง, Example: อาชญากรรายนี้ได้ขายชื่อบริษัทที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจประเภทเดียวกัน, Thai definition: เอาชื่อเข้าแลกในทำนองขาย

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
หมิ่น[v.] (min) EN: insult ; humiliate ; dishonor ; disgrace   FR: diffamer ; insulter ; humilier
งามหน้า[v.] (ngāmnā) EN: be disgraceful ; be shameful ; be inglorious ; be dishonorable; be ignominious   

CMU English Pronouncing Dictionary
DISHONOR    D IH2 S AA1 N ER0
DISHONORED    D IH2 S AA1 N ER0 D
DISHONORABLE    D IH2 S AA1 N ER0 AH0 B AH0 L

Japanese-English: EDICT Dictionary
汚し[よごし, yogoshi] (n-suf,n) (1) {food} soiling; polluting; being dirty; (2) shame; disgrace; dishonor; dishonour; (n) (3) chopped fish, shellfish or vegetables, dressed with (miso or other) sauce [Add to Longdo]
汚す(P);穢す[よごす(汚す)(P);けがす, yogosu ( yogosu )(P); kegasu] (v5s,vt) (1) to pollute; to contaminate; to soil; to make dirty; to stain; (2) (esp. けがす) to disgrace; to dishonour; to dishonor; to defile; (P) [Add to Longdo]
汚名[おめい, omei] (n) stigma; dishonour; dishonor; infamy; (P) [Add to Longdo]
顔に泥を塗る[かおにどろをぬる, kaonidorowonuru] (exp,v5r) to bring disgrace (dishonor, dishonour) on; to fling mud at; to put to shame [Add to Longdo]
顔汚し[かおよごし, kaoyogoshi] (n) a disgrace or dishonor (dishonour) [Add to Longdo]
傷(P);疵;瑕;創[きず, kizu] (n) (1) wound; injury; cut; gash; bruise; scratch; scrape; scar; (2) chip; crack; scratch; nick; (3) (See 玉に疵) flaw; defect; weakness; weak point; (4) stain (on one's reputation); disgrace; dishonor; dishonour; (5) (See 心の傷) (emotional) hurt; hurt feelings; (P) [Add to Longdo]
不義理[ふぎり, fugiri] (adj-na,n) dishonesty; injustice; dishonor; dishonour; ingratitude [Add to Longdo]
不渡り[ふわたり, fuwatari] (n) non-payment; dishonouring (bill); dishonoring (bill); bouncing (cheque, check); (P) [Add to Longdo]
不渡り手形[ふわたりてがた, fuwataritegata] (n) dishonored bill; dishonoured bill [Add to Longdo]
不渡り小切手[ふわたりこぎって, fuwatarikogitte] (n) dishonored check; dishonoured cheque [Add to Longdo]

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
不名誉事物[bù míng yù shì wù, ㄅㄨˋ ㄇㄧㄥˊ ㄩˋ ㄕˋ ˋ, / ] dishonor [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Dishonor \Dis*hon"or\ (d[i^]s*[o^]n"[~e]r or
     d[i^]z*[o^]n"[~e]r), v. t. [imp. & p. p. {Dishonored}
     (d[i^]s*[o^]n"[~e]rd or d[i^]z*[o^]n"[~e]rd); p. pr. & vb. n.
     {Dishonoring}.] [OE. deshonouren, F. d['e]shonorer; pref.
     d['e]s- (L. dis-) + honorer to honor, fr. L. honorare. See
     {Honor}, v. t.] [Written also {dishonour}.]
     1. To deprive of honor; to disgrace; to bring reproach or
        shame on; to treat with indignity, or as unworthy in the
        sight of others; to stain the character of; to lessen the
        reputation of; as, the duelist dishonors himself to
        maintain his honor.
        [1913 Webster]
  
              Nothing . . . that may dishonor
              Our law, or stain my vow of Nazarite. --Milton.
        [1913 Webster]
  
     2. To violate the chastity of; to debauch. --Dryden.
        [1913 Webster]
  
     3. To refuse or decline to accept or pay; -- said of a bill,
        check, note, or draft which is due or presented; as, to
        dishonor a bill exchange.
  
     Syn: To disgrace; shame; debase; degrade; lower; humble;
          humiliate; debauch; pollute.
          [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Dishonor \Dis*hon"or\ (d[i^]s*[o^]n"[~e]r or
     d[i^]z*[o^]n"[~e]r), n. [OE. deshonour, dishonour, OF.
     deshonor, deshonur, F. d['e]shonneur; pref. des- (L. dis-) +
     honor, honur, F. honneur, fr. L. honor. See {Honor}.]
     [Written also {dishonour}.]
     [1913 Webster]
     1. Lack of honor; disgrace; ignominy; shame; reproach.
        [1913 Webster]
  
              It was not meet for us to see the king's dishonor.
                                                    --Ezra iv. 14.
        [1913 Webster]
  
              His honor rooted in dishonor stood.   --Tennyson.
        [1913 Webster]
  
     2. (Law) The nonpayment or nonacceptance of commercial paper
        by the party on whom it is drawn.
  
     Syn: Disgrace; ignominy; shame; censure; reproach;
          opprobrium.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  dishonor
      n 1: a state of shame or disgrace; "he was resigned to a life of
           dishonor" [syn: {dishonor}, {dishonour}] [ant: {honor},
           {honour}, {laurels}]
      2: lacking honor or integrity [syn: {dishonor}, {dishonour}]
         [ant: {honor}, {honour}]
      v 1: bring shame or dishonor upon; "he dishonored his family by
           committing a serious crime" [syn: {dishonor}, {disgrace},
           {dishonour}, {attaint}, {shame}] [ant: {honor}, {honour},
           {reward}]
      2: force (someone) to have sex against their will; "The woman
         was raped on her way home at night" [syn: {rape}, {ravish},
         {violate}, {assault}, {dishonor}, {dishonour}, {outrage}]
      3: refuse to accept; "dishonor checks and drafts" [syn:
         {dishonor}, {dishonour}] [ant: {honor}, {honour}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top