Search result for

discourteous

(16 entries)
(0.0159 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -discourteous-, *discourteous*, discourteou
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
discourteous[ADJ] ไม่สุภาพ, See also: หยาบคาย, Syn. rude, impolite, desrespectful, Ant. polite, well-mannered

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
discourteous(ดิสเคอร์'เทียส) adj. ไม่สุภาพ,ไม่มีมารยาท,หยาบคาย., See also: discourteously adv. discourteousness n., Syn. impolite ###A. polite,civil

English-Thai: Nontri Dictionary
discourteous(adj) ไม่สุภาพ,ไม่เรียบร้อย,ไม่มีมารยาท,หยาบคาย

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
I didn't mean to be discourteous, my lord.-ข้าไม่ได้ตั้งใจจะหยาบคายต่อท่านเลย The Darkest Hour: Part Two (2011)
I ended up being discourteous.กลายเป็นว่าข้าทำเรื่องเสียมารยาท The Princess' Man (2011)
I hate to be discourteous, but this is a private exit for my patients.ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับ แต่นี่ คือทางออกส่วนบุคคลสำหรับคนไข้ผม Apéritif (2013)
If you don't give way, don't blame me for being discourteous.ถ้าไม่หลีกทางให้ข้า, อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจล่ะ. Return of the Condor Heroes (1983)
# To cast me off so discourteously,To cast me off so discourteously, The Cement Garden (1993)
Eh? It may be discourteous, but it seems that your family is financially in trouble.จนกว่าเธอจะรู้คำตอบของตัวเอง A Love Triangle of a Roller-coaster Ride Hair-trigger Crisis (2005)
I was very discourteous to Mrs. Shim.I was very discourteous to Mrs. Shim. Unstoppable Marriage (2007)
He apologizes for being discourteous.เขาขอโทษที่ทำกริยาไม่สุภาพกับคุณ Unstoppable Marriage (2007)

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
discourteous    (j) (d i1 s k @@1 t i@ s)
discourteously    (a) (d i1 s k @@1 t i@ s l ii)

Chinese-English: CC-CEDICT Dictionary
失仪[shī yí, ㄕ ㄧˊ, / ] discourteous; failure of etiquette, #128,219 [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Discourteous \Dis*cour"te*ous\ (?; see {Courteous}, 277), a.
     [Pref. dis- + courteous: cf. OF. discortois.]
     Uncivil; rude; wanting in courtesy or good manners;
     uncourteous. -- {Dis*cour"te*ous*ly}, adv. --
     {Dis*cour"te*ous*ness}, n.
     [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  discourteous
      adj 1: showing no courtesy; rude; "a distant and at times
             discourteous young" [ant: {courteous}]
      2: lacking social graces [syn: {discourteous}, {ungracious}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top