Search result for


(21 entries)
(0.0118 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -abjure-, *abjure*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
abjure[VT] บอกเลิกอย่างเป็นทางการ, See also: สละ, Syn. repudiate, abrogate

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
abjure(แอบจัวร์') vt. สละ, บอกเลิก, สาบานว่าจะตัดขาด, เลิก -abjuration n.

English-Thai: Nontri Dictionary
abjure(vt) ยกเลิก,ล้มเลิก,สละ,ถอนคำ

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
- John! - I abjure you!จอห์น ข้าขอขับไล่แก Demonology (2009)
I abjure you in the name of the spotless-ข้าขอขับไล่แก ในนามของ... Demonology (2009)
I abjure you.ฉันบอกเลิกเธอ อย่างเป็นทางการ Soul of Fire (2011)
I abjure you.ผมบอกเลิกคุณ เป็นทางการ And When I Die (2011)
I abjured her.ผมบอกเลิกเธอ Whatever I Am, You Made Me (2012)
After I abjured Debbie,หลังจากที่ผมบอกเลิกเด็บบี้ We'll Meet Again (2012)
Even when I abjured her, I still loved her.แม้ผมจะบอกเลิกเธอ ผมก็ยังรักเธอ We'll Meet Again (2012)
I lost Packmaster. I've been abjured.ผมเสียตำแหน่งจ่าฝูง สาบานจะไม่กลับไปอีก Sunset (2012)
I abjured you.ฉันไล่แกไป Save Yourself (2012)
Abjure this.ไล่ไปแล้ว Save Yourself (2012)
I've been abjured.สาบานว่าจะไม่เข้าไปอีก Everybody Wants to Rule the World (2012)

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
ละทิ้งศาสนา[v. exp.] (lathing sātsanā) FR: abjurer

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
abjure    (v) (@1 b jh u@1 r)
abjured    (v) (@1 b jh u@1 d)
abjures    (v) (@1 b jh u@1 z)

Result from Foreign Dictionaries (3 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Abjure \Ab*jure"\, v. i.
     To renounce on oath. --Bp. Burnet.
     [1913 Webster]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Abjure \Ab*jure"\, v. t. [imp. & p. p. {Abjured}; p. pr. & vb.
     n. {Abjuring}.] [L. abjurare to deny upon oath; ab + jurare
     to swear, fr. jus, juris, right, law; cf. F. abjurer. See
     1. To renounce upon oath; to forswear; to disavow; as, to
        abjure allegiance to a prince. To abjure the realm, is to
        swear to abandon it forever.
        [1913 Webster]
     2. To renounce or reject with solemnity; to recant; to
        abandon forever; to reject; repudiate; as, to abjure
        errors. "Magic I here abjure." --Shak.
        [1913 Webster]
     Syn: See {Renounce}.
          [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

      v 1: formally reject or disavow a formerly held belief, usually
           under pressure; "He retracted his earlier statements about
           his religion"; "She abjured her beliefs" [syn: {abjure},
           {recant}, {forswear}, {retract}, {resile}]

Are you satisfied with the result?


Go to Top