Search result for

*impertinence*

(14 entries)
(1.1312 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: impertinence, -impertinence-
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
impertinence[N] ความหยาบคาย, See also: ความโอหัง, การไม่เคารพนับถือผู้ใหญ่, การพูด / การกระทำที่หยาบคาย, การประพฤติตัวไม่เหมาะสม, Syn. disrespect, flippancy, Ant. courtesy, politeness, respect;

English-Thai: HOPE Dictionary [with local updates]
impertinence(อิมเพอ' ทะเนินซฺ) n. ความทะลึ่ง, ความโอหัง, ความเสือก, ความไม่เข้าเรื่อง, ความไม่เหมาะสม, Syn. insolence)

English-Thai: Nontri Dictionary
impertinence(adj) ความทะลึ่ง,ความสะเออะ,ความโอหัง

ตัวอย่างประโยค (EN,TH,DE,JA,CN) จาก Open Subtitles
Damn your impertinence!ประณามอหังการของคุณ! In the Heart of the Sea (2015)
He will consider it an impertinence.เขาจะคิดว่าเป็นการไม่รู้ที่ตํ่าที่สูงนะ Pride & Prejudice (2005)
Sorry for my impertinenceขอโทษที่พูดตรงๆ ครับ Grave of the Fireflys (2005)

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
อหังการ[N] arrogance, See also: daring, boldness, assertiveness, impudence, impertinence, audacity, Syn. การถือตัว, ความเย่อหยิ่ง, ความทะนงตัว, Thai definition: ความก้าวร้าวด้วยการถือตัว, Notes: (บาลี/สันสกฤต)

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
impertinence    (n) (i1 m p @@1 t i n @ n s)
impertinences    (n) (i1 m p @@1 t i n @ n s i z)

German-English: TU-Chemnitz DING Dictionary
Unverschämtheit {f}; Zumutung {f}; Dreistigkeit {f}; Unverfrorenheit {f} | Unverschämtheiten {pl}; Zumutungen {pl}; Dreistigkeiten {pl}impertinence | impertinences [Add to Longdo]

Japanese-English: EDICT Dictionary
烏滸の沙汰[おこのさた, okonosata] (n) stupidity; absurdity; presumption; impertinence [Add to Longdo]
失敬[しっけい, shikkei] (adj-na,int,n,vs) rudeness; saying good-bye; acting impolitely; stealing; impoliteness; disrespect; impertinence; (P) [Add to Longdo]
猪口才[ちょこざい, chokozai] (adj-na,n) impertinence [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (1 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Impertinence \Im*per"ti*nence\, n. [Cf. F. impertinence. See
     {Impertinent}.]
     1. The condition or quality of being impertinent; absence of
        pertinence, or of adaptedness; irrelevance; unfitness.
        [1913 Webster]
  
     2. Conduct or language unbecoming the person, the society, or
        the circumstances; rudeness; incivility.
        [1913 Webster]
  
              We should avoid the vexation and impertinence of
              pedants who affect to talk in a language not to be
              understood.                           --Swift.
        [1913 Webster]
  
     3. That which is impertinent; a thing out of place, or of no
        value.
        [1913 Webster]
  
              There are many subtile impertinences learned in
              schools.                              --Watts.
        [1913 Webster]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top