Search result for

dilapidation

(14 entries)
(0.7041 seconds)
ลองค้นหาคำในรูปแบบอื่นๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มากขึ้นหรือน้อยลง: -dilapidation-, *dilapidation*
English-Thai: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
dilapidation[N] ความเสียหาย, See also: ความชำรุด, ความทรุดโทรม, ความเน่าเปื่อย, Syn. destruction, demolition, ruin
dilapidation[N] สภาพที่เก่าผุพังเพราะขาดการดูแล, See also: การเน่าเปื่อย, การชำรุด, ความทรุดโทรม, Syn. collapse, decay, deterioration, ruination

English-Thai: Nontri Dictionary
dilapidation(n) ความชำรุด,ความทรุดโทรม,ความเน่าเปื่อย

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus
dilapidationThe building exhibits signs of dilapidation.

Thai-English: NECTEC's Lexitron-2 Dictionary [with local updates]
การชำรุด[N] dilapidation, See also: ruination, decay, deterioration, decomposition, Syn. การปรักหักพัง, การเสีย, Example: การชำรุดของพระราชวังทำให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องรีบเข้ามาดำเนินการ, Thai definition: การเสื่อมจากสภาพเดิมจนถึงบกพร่องเสียหายหรือบุบสลายไป
ความทรุดโทรม[N] dilapidation, See also: decay, decline, Syn. ความชำรุด, ความชำรุดทรุดโทรม, Example: บ้านร้างที่ไม่มีคนอยู่มีความทรุดโทรมอย่างเห็นได้ชัด

Thai-English-French: Volubilis Dictionary 1.0
การชำรุด[n.] (kān chamrut) EN: dilapidation   
ความชำรุด[n.] (khwām chamrut) EN: dilapidation   
ความชำรุดทรุดโทรม[n.] (khwām chamrutsutsōm) EN: dilapidation   

Oxford Advanced Learners Dictionary (pronunciation guide only)
dilapidation    (n) (d i1 l a2 p i d ei1 sh @ n)

Japanese-English: EDICT Dictionary
朽廃[きゅうはい, kyuuhai] (n,vs) decay; dilapidation (ruin) [Add to Longdo]
立ち腐れ[たちぐされ, tachigusare] (n) dilapidation [Add to Longdo]

Result from Foreign Dictionaries (2 entries found)

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

  Dilapidation \Di*lap`i*da"tion\, n. [L. dilapidatio: cf. F.
     dilapidation.]
     1. The act of dilapidating, or the state of being
        dilapidated, reduced to decay, partially ruined, or
        squandered.
        [1913 Webster]
  
              Tell the people that are relived by the dilapidation
              of their public estate.               --Burke.
        [1913 Webster]
  
     2. Ecclesiastical waste; impairing of church property by an
        incumbent, through neglect or by intention.
        [1913 Webster]
  
              The business of dilapidations came on between our
              bishop and the Archibishop of York.   --Strype.
        [1913 Webster]
  
     3. (Law) The pulling down of a building, or suffering it to
        fall or be in a state of decay. --Burrill.
        [1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

  dilapidation
      n 1: a state of deterioration due to old age or long use [syn:
           {decrepitude}, {dilapidation}]
      2: the process of becoming dilapidated [syn: {dilapidation},
         {ruin}]

Are you satisfied with the result?


Discussions

Go to Top